In het Midden-Oosten is het al eeuwenlang een haard van geweld : de verschillende strekkingen in de islam en de diverse landen gunden elkaar het licht niet. Maar na Wereldoorlog II kwam er een gezamenlijke vijand : Israël, opgericht als zoenoffer voor de Holocaust. Sindsdien zijn er meerdere oorlogen geweest van Israël tegen één of meerdere buurlanden, die Israël vernietigd willen zien.

Dan komt 7 oktober 2023. Hamas, een militaristische organisatie die de feitelijke baas is in Gaza, waar veel Palestijnen wonen, doet een overval op een muziekfestival en enkele dorpjes in Israël. Heel wat mensen worden daarbij gedood, anderen ontvoerd. Israël reageert natuurlijk. Zij verdragen veel zoals permanente beschietingen vanuit Gaza, Libanon, Jemen, Iran. Maar ooit is het teveel. Vo’o’r de eerste Israëlische reactie vraagt Oxfam evenwel al steun aan de gemeentes. Heist is akkoord  : op de gemeenteraad  van 14 november wordt beslist 2000 euro te storten.

Dan 23 september 2024= Israël reageert , misschien te fel, op een reeks aanvallen van Hezbollah, vanuit Libanon. Op 7 oktober reeds geeft de dienst Gelijke kansen positief advies om 1500 euro te storten, weer aan Oxfam. Op de gemeenteraad van 12 november heb ik niet meegestemd. Enerzijds wegens de éénzijdige commentaar, anderzijds Oxfam. Net als UNRWA, de hulporganisatie van de UNO daar in de buurt, is Oxfam erg geïnfiltreerd door Hamas en Hezbollah. Oxfam kan niets doen zonder hun goedkeuring. Zo heeft Hamas scholen en ziekenhuizen veranderd in wapenopslagplaatsen en legerkampen. Delen van de bevolking moeten meewerken en worden bedreigd.

Ik ben niet steeds akkoord met de handelswijze van Israël. Maar het is alsof de wereld niet mag of wil weten hoe het er aan de andere kant aan toe gaat. Onze pers meldt dat alleszins niet! 

We zijn dan november 2024. In Syrië krijgt het regime van Assad aanvallen te verwerken van jihadistische milities, onder leiding van een ex-officier van Al Qaida. Assad was zeker geen democraat, maar is er wel in geslaagd gedurende 24 jaar de vrede tussen de gemeenschappen in Syrië te bewaren. Naarmate de opstandelingen vorderden, kwamen de berichten van terreur = plunderingen, verkrachtingen, ontvoeringen, moorden. Vooral de Christenen, Druzen en Alawieten waren de slachtoffers. Deze laatsten, een tak van de Islam waar Assad toe behoorde, worden als afvalligen beschouwd. En men weet wat er met afvalligen gebeurt.

Kerk in Nood, het vroegere Oostpriesterhulp is een hulpvereniging vooral, maar niet enkel voor de christenen in de wereld. Die sturen op 6 december een bedelbrief rond om steun te vragen, speciaal voor de Christenen in Aleppo, tweede grootste stad van Syrië. Gezien de bereidheid vroeger van de gemeente, stuur ik op 9 december dat bericht door aan de burgemeester en de schepenen. Maar ik hoor hier meer dan een maand niets van. Eind januari, na een herinnering, antwoordt de burgemeester : “ De gemeenteraad moet beslissen. We hebben uw vraag doorgestuurd naar de Noord-Zuid-raad.”

Twee opmerkingen. Ja de gemeenteraad moet beslissen,  maar de burgemeester moet het hen voorleggen. Niet dus!  En als ik zie wie in die N-Z-raad zit, is mijn hoop op een positief antwoord weg. Ik ken die hun reputatie al 40 jaar. Ik bezorg alle betrokkenen nog een recent rapport over christenvervolging, met duidelijke vermelding van Syrië, evenals een verslag van het religieus geweld, ook tegen Druzen en Alawieten.

Maar alles zonder resultaat! Eind maart krijg ik bericht van de N-Z-raad dat zij negatief advies geven. Zij ‘hopen dat de nieuwe regering in Syrië erin slaagt een multi-etnische en multi-religieuze samenleving op te bouwen.’  Ik raad hen aan de beschikbare info op te zoeken – in onze pers vind je die niet – om te weten dat de realiteit heel anders is. Niettemin zijn de Europese landen gul met subsidies, de Europese commissie zelf belooft 4 miljard. Onbegrijpelijk!

Mijn laatste woorden zijn voor de burgemeester. Dirk, wees humaan, en stort als gemeente een bijdrage voor de slachtoffers van het regime in Syrië- en niet aan Oxfam. Verschuil u niet achter een adviesraad. Weet dat er in Heist mensen uit Aleppo wonen en die daar nog familie hebben. Doe ook een storting uit persoonlijke naam. U, en anderen in het college , bent lid van een partij met de C van Christen in de naam. Het kan niet dat u uw christelijke opvoeding vergeten bent!

=============